ماه مهر 1401 شاهد چند ناکامی در عرصه پرتاب‌های فضایی بود. استارتاپ اسکاتلندی اسکای‌رورا (Skyrora) 16 مهر در نخستین تلاش خود برای رسیدن به فضا ناکام ماند. پرتابگر زیرمداری اسکای‌لارک ال (Skylark L) این شرکت که با موفقیت از سکوی پرتابش در ایسلند برخاست، نتوانست مسافت زیادی را طی کند و در حدود پانصد متری محل پرتاب در دریای نروژ سقوط کرد. در این حادثه کسی آسیب ندیده و اسکای‌رورا تحقیقات خود را درباره علت بروز ناهنجاری در پرتاب آغاز کرده است. با اینکه پرتاب موفق نبود اما اسکای‌رورا موفق شد مراحلی از عملیات را برای نخستین‌بار با موفقیت انجام دهد؛ از جمله آماده کردن و انتقال پرتابگر 11 متری و تجهیزات همراهش به محل پرتاب در کمتر از یک ماه. اسکای‌لارک ال برای رسیدن به ارتفاعی بالغ بر 125 کیلومتر طراحی شده و با هدف آمادگی برای پرتاب ماهواره‌بر بزرگتر اسکای‌رورا یعنی اسکای‌رورا اکس ال (Skyrora XL) به کار می‌رود که این شرکت قصد دارد به کمک آن در سال 2023 نخستین پرتاب عمودی مداری را از خاک بریتانیا انجام دهد.

همچنین مهر 1401، ژاپن در نخستین پرتاب مداری خود در سال 2022 با شکست مواجه شد. پرتابگر اپسیلون این کشور در ساعت 50 دقیقه بامداد روز 19 مهر به وقت جهانی در ماموریتی به نام «نمایش فناوری نوآورانه ماهواره‌ای» (Innovative Satellite Technology Demonstration) از مرکز فضایی اوچینورا (Uchinoura) از زمین برخاست. در ابتدا به نظر می‌رسید که پرتاب به خوبی صورت گرفته باشد؛ زیرا دو مرحله اول پرتابگر درست عمل کردند اما تقریبا در زمانی که مرحله سوم می‌بایست وارد عمل شود بروز مشکلی سبب شد کنترل‌کنندگان، ماموریت سامانه انهدام پرتابگر را فعال کنند و آن را از بین ببرند. در رسانه‌های این کشور اعلام شد که علت ایجاد مشکل در دست بررسی است. ماهواره اصلی که قرار بود در این ماموریت در مدار قرار بگیرد رِیز 3 (RAISE 3) نام داشت که وزن آن 110 کیلوگرم بود و هفت محموله برای آزمایش فناوری با خود به همراه داشت؛ از جمله رانشگری آزمایشی که از آب به عنوان سوخت استفاده می‌کرد، یک بادبان برای خارج کردن ماهواره از مدار، یک واحد پردازش گرافیکی تجاری و چند فناوری‌ جدید و آزمایشی دیگر. به جز این ماهواره و محموله‌هایش، پنج تاسواره کوچک نیز سوار بر پرتابگر اپسیلون قرار بود به فضا ارسال شوند. این ماموریت ششمین پرتاب پرتابگر 24 متری اپسیلون و نخستین ماموریت ناموفق آن بود. نخستین پرتاب آن در اواخر تابستان 2013 (1392) و پرتاب قبلی آن در 18 آبان سال گذشته صورت گرفته بود.

از سوی دیگر شرکت هوافضای فایرفلای (Firefly Aerospace) در شرایطی پرتاب پرتابگر آلفا خود در روز نهم مهر را موفقیت‌آمیز خوانده است که سه محموله ماهواره‌ای آن فقط چند روز بعد با ورود به جو زمین از بین رفتند. این دومین پرواز پرتابگر 29 متری آلفا بود که از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ آمریکا در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد و به ظاهر سه محموله خود را با موفقیت در مدار زمین قرار داد. اما به نظر می‌رسد این محموله‌های ماهواره‌ای، در مدارهایی پایین‌تر از آنچه برنامه‌ریزی شده بود قرار گرفتند که به از دست رفتن زودهنگام همه یا دست‌کم بیشتر آنها منجر شد. با این‌حال، مسئولان فایرفلای با بیان اینکه عملکرد مرحله اول و دوم پرتابگر، انتظاراتشان را برای پرتاب دوم برآورده کرده است و اینکه «برای ماموریت بعدی فقط اصلاحات جزئی باید صورت بگیرد» این پرتاب را موفق دانستند، هرچند بسیاری، از جمله شرکت سرادیتا (Seradata) که داده‌های ماهواره‌‌ها و پرتاب‌ها را منتشر می‌کند، این پرتاب را ناموفق ارزیابی کرده‌اند. نخستین پرتاب فایرفلای در شهریور سال گذشته نیز با شکست مواجه شده بود چون یکی از موتورهای مرحله اول پرتابگر زودتر از موعد خاموش شده بود.