مهندسان صنایع دفاعی چین، یک سامانه جستجو و ردیابی مادون‌قرمز کوچک ساخته‌اند که می‌تواند علایم حرارتی یک هواپیمای با سرعت حرکت زیاد را از فاصله دور تشخیص دهد.

این سامانه مادون‌قرمز موج متوسط در آزمایش‌ها، هواپیماهای غیرنظامی را از فاصله ۲۸۵ کیلومتری (۱۷۷ مایلی) با موفقیت شناسایی و ردیابی کرده است. ادعا شده است که تصاویر طیفی این سامانه، اجزای هدف را به وضوح آشکار می‌کنند. این دستگاه به دلیل اندازه کوچکش می‌تواند روی ماشین، هواپیما یا حتی ماهواره برای طیف گسترده‌ای از کاربردها، از جمله نظارت، هشدار اولیه و هدایت موشکی نصب شود. فناوری رادار مادون‌قرمز بردبلند نقش مهمی در جنگ الکترونیک دارد. حتی یک جنگنده مجهز به فناوری رادارگریزی از رادارهای سنتی، بدنه و موتورهای آن، گرما منتشر می‌کنند.

اکثر دوربین‌های مادون‌قرمز نمی‌توانند بیش از برد ۲۰ کیلومتری را ببینند؛ زیرا امواج مادون‌قرمز نسبتا با طول موج بلند از نظر فیزیکی معادل نور با انرژی کم هستند که به راحتی توسط جو جذب می‌شوند. اما برخی از سیگنال‌های قوی گرما در محدوده مادون‌قرمز میانی می‌توانند از یک “پنجره” در هوا عبور کرده و تا مسافت بسیار دورتری حرکت کنند.

براساس گزارشی در سال 2015، چین یک رادار جستجوگر گرما برای هواپیمای رادارگریز J-20 خود ساخته است که می‌تواند یک بمب‌افکن رادارگریز B-2 و یک جنگنده F-22 را به ترتیب از فاصله ۱۵۰ و ۱۱۰ کیلومتری شناسایی کند. افزایش برد تشخیص رادار مادون‌قرمز آسان نیست؛ زیرا فقط چند فوتون یا ذرات نور می‌توانند به عدسی کوچک آشکارساز برسند.

از آنجایی که رادار مادون‌قرمز برای شناسایی تهدیدی دور با سیگنال بسیار ضعیف مجبور است برای مدت طولانی به آسمان خیره شود، هدفی که به سرعت زیاد در حال حرکت است می‌تواند تصویری مبهم از خود به جای بگذارد و بر دقت شناسایی و ردیابی تأثیر داشته باشد. طراحان این سامانه اعلام کردند که نوآوری آنها شامل یک آینه چرخان سریع داخلی است که می‌تواند با تنظیم دقیق و خودکار جهت پرتوهای نور، تاری حرکت را از بین ببرد. در حالت جستجوی هدف از راه دور، این رادار می‌تواند کل آسمان را تنها در چند ثانیه اسکن کند که بسیار سریع‌تر از اکثر جستجوگرهای حرارتی موجود است. این دستگاه در محیط‌های چالش‌برانگیز با دماهای متفاوت از منفی ۴۰ درجه تا ۶۰ درجه سانتی‌گراد آزمایش شده و عملکرد آن ثابت شده است.

دشمن در مکان‌یابی این رادار با مشکل مواجه می‌شود زیرا رادار در حالت غیرفعال، سیگنالی از خود ساطع نمی‌کند. این دستگاه همچنین توانایی بیشتری برای بقا در جنگ الکترونیکی خواهد داشت، زیرا به سختی می‌توان سیگنال‌های مادون‌قرمز را با فناوری موجود مختل کرد.

به گفته کارشناسان نظامی، محدوده کار موثر یک رادار حرارتی می‌تواند تحت تأثیر عوامل زیادی از جمله آب و هوا، دمای پس‌زمینه در جو، زاویه دید موتورهای هواپیما و فناوری کاهش حرارت باشد. کشورها از جمله چین و ایالات متحده در حال رقابت برای توسعه نسل بعدی فناوری‌مادون قرمز هستند که می‌تواند بر نتیجه یک جنگ تأثیر گذار باشد. این پروژه‌ها شامل موشک‌های هایپرسونیک با جستجوگر حرارتی است که می‌تواند هدف متحرکی به کوچکی یک خودرو را شناسایی و مورد اصابت قرار دهد و یک سامانه هشدار اولیه جهانی مبتنی بر ماهواره‌های مدار پایین و هواپیماها است که می‌تواند گرمای تولید شده توسط یک موشک هایپرسونیک را از هزاران کیلومتر دورتر تشخیص دهد.