سومین و آخرین ماژول ایستگاه فضایی تیانگونگ چین با نام منگتیان (Mengtian) با موفقیت به آن ملحق شد. این ماژول در ساعت 07:37 روز نهم آبان 1401 به وقت جهانی با پرتابگر لانگ مارچ 5بی (Long March 5B) از پایگاه وِنچانگ در جنوب چین به فضا پرتاب شد. منگتیان، 13 ساعت بعد طبق برنامه به ایستگاه تیانگونگ رسید و به آن ملحق شد. این پرتاب، نهمین ماموریت مربوط به ایستگاه تیانگونگ از زمان فرستادن ماژول مرکزی این ایستگاه یعنی تیان‌هه به مدار در اردیبهشت سال گذشته بود. منگتیان تقریبا 18 متر طول و 22 تن وزن دارد و عمدتا برای انجام آزمایش‌های علمی طراحی شده است. تجهیزات نصب شده در این ماژول برای آزمایش‌هایی در زمینه ریزگرانش، فیزیک سیالات، علوم مواد، علوم احتراق، فیزیک بنیادی و موضوعات دیگر به کار خواهد رفت.

الحاق ماژول منگتیان به ایستگاه فضایی تیانگونگ پایان مرحله ساخت این ایستگاه و آغاز دوران عملیاتی شدن کامل آن را رقم می‌زند. به این ترتیب رویای چین برای ساخت این ایستگاه که از سال 1992 تصویب شده بود محقق شده است. ایستگاه فضایی تیانگونگ از تیان‌هه، منگتیان و ماژول دیگری به نام وِنتیان تشکیل شده است. این ایستگاه به شکل حرف T انگلیسی است و می‌تواند سه فضانورد را به مدت شش ماه یا شش فضانورد را برای مدت کوتاه (در زمان تعویض و جابجایی خدمه) در خود جای دهد.

دو تن از فضانوردان ماموریت شنژو 14 (Shenzhou 14) که از 15 خرداد امسال در ایستگاه اقامت داشته‌اند در 26 آبان 1401 راهپیمایی فضایی 5/5 ساعته‌ای انجام دادند تا کارهایی را روی ماژول جدید ایستگاه به انجام برسانند. چن دونگ (Chen Dong) و کای شوژه (Cai Xuzhe) در ساعت 03:16 به وقت جهانی عملیات خود را بیرون ایستگاه فضایی آغاز کردند. آنها وسیله‌ای پل مانند را به منظور اتصال ماژول مرکزی به ماژول جدید، نصب کردند. به این ترتیب فضانوردان می‌توانند وقتی بیرون ایستگاه هستند به سادگی از ماژولی به ماژول دیگر بروند بدون اینکه نیاز به استفاده از بازوهای رباتیک برای حرکت دادنشان باشد. این دو فضانورد همچنین دوربین پانورامایی را بیرون ماژول ونتیان و دسته‌ای را نیز روی بازوی مکانیکی کوچک ونتیان نصب کردند. با کمک این دسته، دو بازوی رباتیک تیانگونگ که یکی حدود ده متر و دیگری شش متر طول دارد برای نخستین بار به هم متصل شدند و بازویی طویل‌تر را تشکیل دادند. لیو یانگ (Liu Yang) که در سال 2012 نخستین زن چینی در فضا شد، داخل ایستگاه باقی ماند تا از فضانوردان دیگر پشتیبانی کند. این سومین راهپیمایی فضایی سرنشینان شنژو 14 بود و دو راهپیمایی قبلی در ماه شهریور 1401 انجام شده بود.

از سوی دیگر فضاپیمای شنژو 15 حامل سه فضانورد چینی در نهم آذر 1401 ساعت 15:08 به وقت جهانی از مرکز پرتاب ماهواره جیکوان به فضا پرتاب شد. عملیات الحاق این فضاپیما به ایستگاه تیانگونگ ساعت 09:42 به وقت جهانی تکمیل شد و فضانوردان ماموریت شنژو 14 پذیرای خدمه شنژو 15 شدند. تا مدت بازگشت خدمه شنژو 14 به زمین این شش فضانورد در ایستگاه تیانونگ به سر خواهند برد. این نخستین جابجایی خدمه در مدار زمین برای کشور چین به شمار می‌آید. در ماموریت‌های قبلی، پرتاب و ورود خدمه جدید به ایستگاه مدتی پس از فرود خدمه قبلی بر زمین انجام می‌شد. روز 21 آبان 1401 ماموریت باری تیانژو 5 (Tianzhou 5) انجام شده و ملزومات مصرفی خدمه جدید را به ایستگاه رسانده بود.

به جز میزبانی فضانوردان و آزمایش‌های علمی، برنامه‌های دیگری نیز برای ایستگاه فضایی تیانگونگ در نظر گرفته شده که یکی از آنها پشتیبانی از یک تلسکوپ فضایی از رده تلسکوپ هابل است که ممکن است در اواخر سال 2023 به فضا پرتاب شود. این تلسکوپ در همان مدار تیانگونگ قرار خواهد داشت و می‌تواند برای سوخت‌گیری، ارتقا و تعمیرات به ایستگاه ملحق شود. از سوی دیگر گفته شده است که تیانگونگ ممکن است در آینده برای گردشگری مورد استفاده قرار گیرد.