چین امسال ساخت ایستگاه فضایی خود را برای خدمه‌ای سه‌نفره به پایان برد. سومین و آخرین ماژول ایستگاه فضایی تیانگونگ چین، نهم آبان 1401 به فضا پرتاب شد. این ایستگاه به شکل حرف T انگلیسی و از ایستگاه فضایی بین‌المللی کوچک‌تر است و انتظار می‌رود به مدت یک دهه به طور پیوسته میزبان فضانوردان باشد. چین از حالا به فکر گسترش و بزرگ‌تر کردن این ایستگاه نیز افتاده است. همچنین مسئولان چینی گفته‌اند که قصد دارند از تیانگونگ برای گردشگری فضایی و اجرای طرح‌های تجاری فضایی نیز استفاده کنند.

از سوی دیگر در اوایل مرداد امسال، سازمان فضایی روسیه، روس‌کاسموس، به دنبال تهدیدهای قبلی خود به قطع مشارکت در ایستگاه فضایی بین‌المللی، اعلام کرد که به دو دهه هم‌کاری خود با ایالات متحده در این ایستگاه پایان خواهد داد و قصد دارد بر ساخت ایستگاه فضایی خود تمرکز کند. به باور تحلیل‌گران، این اقدام، به جنگ این کشور با اوکراین و افزایش تنش‌های میان روسیه و امریکا مرتبط است. روسیه بعد از سال 2024 و پس از عمل به تعهدات خود در قبال ایستگاه فضایی بین‌المللی تا این سال، آن را ترک خواهد کرد.

با وجود تنش‌های موجود، روسیه و آمریکا به انجام ماموریت‌های مشترک در ارتباط با ایستگاه فضایی بین‌المللی ادامه داده‌اند؛ از جمله پرواز سایوز ام‌اس-22 (Soyuz MS-22) که در آن یک فضانورد آمریکایی و دو کیهان‌نورد روس به ISS سفر کردند و همچنین پرواز کرو-5 (Crew-5) شرکت اسپیس‌ایکس که برای نخستین بار کیهان‌نوردی روس را با یک فضاپیمای خصوصی آمریکایی به ایستگاه فضایی بین‌المللی برد.

یکی از رویدادهای امسال در ارتباط با ایستگاه فضایی بین‌المللی، حادثه‌ای بود که در آذر ماه 1401 رخ داد. در 23 آذر 1401 فضاپیمای سایوز ام‌اس-22 در حالی که به این ایستگاه متصل بود دچار آسیب شد و مقداری از ماده خنک‌کننده آن به فضا نشت کرد. این آسیب احتمالا در اثر برخورد ریزشهاب‌واره‌ای به بدنه فضاپیما ایجاد شده است. کپسول سایوز آسیب‌دیده برای بازگرداندن خدمه‌ خود به زمین در پایان ماموریتشان شرایط مناسبی ندارد و قرار است روسیه فضاپیمای سایوز دیگری را بدون سرنشین برای بازگرداندن آنها به ایستگاه فضایی بین‌المللی ارسال کند که البته باعث طولانی‌تر شدن مدت اقامت آنها در ایستگاه خواهد شد.